• » 43. อย่ายอมแพ้ อย่าหมดกำลังใจ

     

    “อย่ายอมแพ้ อย่าหมดกำลังใจ”*

    กระแสพระราชดำรัส รับสั่งกับนายบัณฑูร ล่ำซำ เมื่อ 20 ปีเศษ
    ในวันเสด็จพระราชทานเพลิงศพปู่ของนายบัณฑูร ล่ำซำ ประธานบริหาร บมจ. ธนาคารกสิกรไทย

    ศาสตราจารย์  ดร. อุทิส  ศิริวรรณ

    นายกสมาคมบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต

    วันพุธที่ 10 กรกฎาคม 2556

    ———–

     สัปดาห์นี้ แม้เวลาจะไม่ค่อยมี แต่ผมก็พยายามเจียดเวลาเท่าที่มีอ่านหนังสือ “สิเนหามนตาแห่งลานนา” ของคุณบัณฑูร ล่ำซำ ซีอีโอแห่งธนาคารกสิกรไทย จนจบเล่มได้ภายใน 3 วันทำการ

    อาจอ่านยาก  เพราะมีส่วนเป็นภาษาเมืองเหนือครึ่งหนึ่ง แต่ก็พออ่านรู้เรื่อง หนังสือเล่มนี้  สะท้อนค่านิยมการทำงานสำคัญ 4 เรื่องเด่น นั่นคือ ความฝัน ความหวัง แรงบันดาลใจ และศรัทธา

    หนังสือเล่มนี้น่าสนใจเพราะผู้เขียน คือคุณบัณฑูร ล่ำซำ เป็นผู้นำองค์กรที่ประสบความสำเร็จรายแรกๆ ของไทยที่นำธนาคารกสิกรไทยผ่านวิกฤตปี 2540 มาได้

    หน้า 20-21 ผู้แต่งจินตนาการเพ้อฝันโดยระบุว่าสาเหตุที่ธนาคารพาณิชย์ไทยในช่วงเวลานั้น เสียหายกันมากเพราะพวกนายธนาคารและนักการเงินทั้งหลายใช้เท้าบริหารกิจการ ส่วนธนาคารแห่งประเทศไทยก็ใช้เท้ากำกับดูแลระบบการเงินเหมือนกัน

    คุณบัณฑูรเป็นคนแปลก มีชีวิตหลายมิติ มิติหนึ่งเป็นคนไฮเทค ทันสมัย มีความคิด ความอ่าน มีวิสัยทัศน์กว้างไกล เป็นคนทันสมัย เคยเรียนเมืองนอก ประสบความสำเร็จการบริหารจัดการ ใช้เหตุผล ใช้หลักการสูง เป็นคนที่เวลาออกมาวิพากษ์วิจารณ์เรื่องราวต่าง ๆ ในสังคม ผู้คนส่วนใหญ่จะรับฟัง

    อีกมิติเป็นคนเชื่อพระ เชื่อเทพ เชื่อเจ้า เชื่อธรรมชาติ เชื่อหลักธรรม เชื่อหมอดู เชื่อฮวงจุ้ย เชื่อซินแส        ส่วนอีกมิติก็ชอบสาวรุ่นวัยขบเผาะ  ชอบเที่ยว ชอบชิมอาหารอร่อย ชอบเพลง ชอบนิยาย บทกวี

    ขณะเดียวกันก็ศรัทธา “พระ” “เทพ” “เจ้า” เช่น สมเด็จพระญาณสังวร (น. 428-430)  รัชกาลที่ 5 (น. 554-555) พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลปัจจุบัน แต่ก็เป็นศรัทธาที่เปี่ยมล้นและพร้อมน้อมรับฟังความเห็นคนอีกกลุ่มที่ “คิดต่าง” และกล้าลุกขึ้นมา  “วิพากษ์” สถาบันผ่านสื่อออนไลน์

    ยกตัวอย่างในหน้า 431-433  ครั้งหนึ่งในหลวงเคยรับสั่งเป็นการส่วนตัวกับบัณฑูรว่า

    “อย่ายอมแพ้ อย่าหมดกำลังใจ”

    บัณฑูร “แยกแยะ” ความรู้สึกและศรัทธาที่มีต่อสถาบันทั้งด้านบวกและลบ โดยวิเคราะห์น่ารับฟัง

    “เป็นความจริงเป็นธรรมดาของโลก ไม่มีใครทำอะไรถูกใจทุกคนหรือถูกต้องทุกเรื่องในทุกเวลาป่วยการที่จะไปหวั่น ไหวกันจนเกินไป…”

    ผมเชื่อว่ายังมีอีกหลายคนที่มีความฝันมีความหวัง มีแรงบันดาลใจ แล้วอยากลุกขึ้นมาทำเล็กๆ ที่ตนถนัดแบบคุณบัณฑูร ล่ำซำ แต่ก็ไม่กล้า ดังนั้น ขอให้ “กล้า” และรีบ “ทำทันที ทำทันใด ทำทันใจ” อย่ากลัว

    บัณฑูรมองเรื่อง “การมีคดีความ” เป็นปกติของคนดีเด่นดังที่ต้องมีมารมาผจญ ทดสอบความเข้มแข็งและความกล้าหาญไม่ยำเกรงคนคิดร้าย ไม่ต้องคิดอะไรมาก ดังที่ระบุไว้ในหน้า 502-503 ว่า

    “ข้างศาลพระภูมิบ้านเจ้าสัวมีป้าย “ที่รับหมายศาล” ในธุรกิจของท่านเจ้าสัวจะโดนคนยื่นฟ้องอยู่เรื่อย และเวลาเจ้าพนักงานเขาจะนำส่งหมายศาล เขาต้องส่งตามที่อยู่ในสำมะโนครัว ซึ่งของท่านเจ้าสัวคือที่บ้านนี้ล่ะ เวลาหมายศาลมาถึงจะได้วางไว้ให้พระภูมิท่านพิจารณากลั่นกรองก่อน”

    แต่ที่ผมชอบกลับเป็นบทสนทนาในหน้า 35 “เถ้าแก่เชื่อเรื่องเทวดาด้วยหรือ?” “เถ้าแก่ท่านเชื่อแต่เทวดา คนท่านไม่เชื่อค่ะ” เพราะคนที่เราพบเจอมีเรื่องราวมากมายหลายแบบ มีความหมายซ่อนอยู่ ไม่อาจไปดู ไม่อาจไปรู้ให้เข้าใจ คนที่เรารู้จักหลายคน คุ้นหน้าแต่ไม่คุ้นใจ มีเรื่องมีราวกันก็เพราะเหตุนี้

    ภาพรวมของหนังสือสรุปว่า จงรบโดยไม่ต้องรบ ในมือไม่มีกระบี่ ในใจไม่มีกระบี่ แล้วจะชนะครับ

    ร่วมแสดงความคิดเห็น

    comments


หากมีประโยชน์ ร่วมแชร์บทความ: 43. อย่ายอมแพ้ อย่าหมดกำลังใจ นี่ได้เลยครับ